Manila en Pinatubo

Een van de meest populaire spellen in Australische casino’s is een Texas Hold’em variant genaamd ‘Manila’. In sommige plaatsen is dit ook wel bekend als ‘Seven-Up’. Pinatubo is een variatie van Manila dat beter gespeeld kan worden met de no limit of pot limit structuur.

Manila
Het spel wordt gespeeld met een gestript spel kaarten, waarin alle kaarten onder de 7 zijn verwijderd (er blijven 32 kaarten over). Iedere speler krijgt twee persoonlijke kaarten gedeeld, gevolgd door een enkele gemeenschappelijke kaart die met de beeldzijde naar boven wordt gedeeld. Hierna volgt de eerste inzetronde. Vervolgens volgt er een tweede gemeenschappelijke kaart gevolgd door de tweede inzetronde, een derde gemeenschappelijke kaart en een derde inzetronde en een vierde gemeenschappelijke kaart met een vierde inzetronde. Tot slot volgt er een vijfde gemeenschappelijke kaart met de laatste inzetronde en de showdown. In tegenstelling tot Texas Hold’em (en meer als bij Omaha), maakt iedere speler zijn beste hand met beide persoonlijke kaarten en met exact drie van de vijf gemeenschappelijke kaarten

Dankzij het gestripte deck verslaat een flush een full house. Een Aas mag ook niet laag worden gespeeld voor een straat (A-7-8-9-10 is geen geldige straat in Manila). Manila en haar varianten worden zelden high-low split gespeeld (in feite worden er erg weinig spellen laag gespeeld met een gestript deck kaarten).

Voorkomende varianten hebben de regel dat er drie kaarten aan iedere speler worden gedeeld, één kaart hiervan kan op een zeker moment van de hand gedaan worden (zoals bij Pineapple), of tot het einde vast gehouden worden. Het is nog wel steeds verplicht om de beste hand te maken met twee persoonlijke kaarten en exact drie kaarten van het board. De variant waarbij er drie kaarten aan iedere speler worden gedeeld, maakt soms wel gebruik van de zessen in het deck, waardoor het totaal aantal kaarten op 36 uitkomt.

Pinatubo
Omdat Manila vijf inzet rondes heeft, kan het spel niet goed gespeeld worden met de no limit of pot limit structuur. Dit kan eenvoudig opgelost worden door de inzetronde uit het spel te verwijderen die zich tussen de tweede en derde gemeenschappelijke kaarten bevindt. Dus iedere speler krijgt twee hole cards gedeeld, waarna er één enkele gemeenschappelijke kaart op tafel wordt gedeeld, gevolgd door de eerste inzetronde. Vervolgens worden er twee gemeenschappelijke kaarten gedeeld, gevolgd door een tweede inzetronde. Dan volgt er een vierde gemeenschappelijke kaart en een derde inzetronde, een vijfde en laatste gemeenschappelijke kaart met een vierde inzetronde en daarop volgende de showdown.
De drie-kaart variant kan op deze manier ook goed worden gespeeld (net zoals in Manila, moet elke speler exact twee van zijn drie hole cards gebruiken in combinatie met exact drie kaarten van het board).