Gap Concept in Pokertoernooien

Het Gap Concept is een algemeen begrepen beginsel onder professionele poker toernooi spelers dat op deze manier werkt, “je hebt een betere hand nodig om met een verhoging mee te gaan dan je nodig zou hebben om de inzetten zelf mee te openen”. Een simpel voorbeeld, je zit in de middelste positie met AJ’s, en het is naar je toe gefold, dan is dit een goede gelegenheid om te verhogen. Echter, in het bezit zijn van dezelfde hand op de knop, met zicht op een verhoging van een mooie grootte vanaf de vroege positie, zou over het algemeen een fold zijn, met uitzondering van andere voorwaarden.

De groei van toernooipoker
Dit bekende concept werd geïntroduceerd en uitgebreid besproken in het klassieke pokerboek van David Sklansky, Toernooipoker voor gevorderde spelers. Sinds die publicatie is de wereld van het pokertoernooi echter dramatisch ontploft. Er vallen nu enorme geldprijzen in toernooien doordat spelers blijkbaar bereid zijn om hun hele toernooi te riskeren voor inferieure handen, of moedig/dwaas bluffen. Als je in een online toernooi speelt, weet je dat 90% van de spelers AJ’s zou spelen, en het hard spelen in de bovenstaande situatie.

Dus kan je concurrerend zijn in een eigentijdse toernooi met toepassing van het Gap Concept? Nou, ja en nee. In de vroege stadia van een toernooi, waar een verhoging van drie keer de blinds nog niet zo belangrijk is voor de stacks, wordt door een groot aantal spelers vaak meegegaan met kwalitatieve verhogingen om het spel te beginnen. De professionals doen dit vaak, als een manier om eigenlijk omstreden confrontaties op te zoeken terwijl ze vertrouwen op hun post flop spel om je van een vaak betere hand af te houden. In feite willen ze dat je voorop staat pre-flop, wetende dat de kans dat jij de flop hit veel minder is dan dat ze je kunnen uitspelen. Dit geeft verdere geloofwaardigheid aan de stijl van Dan Harrington om vroeg in het spel super hard te spelen, wat je het voordeel geeft van het hebben van de beste hand pre-flop en post-flop, waardoor het maken van beslissingen veel makkelijker voor je wordt in de latere rondes.

Die situatie vereist echter dat je een long-ball variant van het spel speelt, die nogal voorspelbaar is. Het is geen slechte of zelfs op enige wijze ineffectieve strategie, maar zeker een pick-off voor bluffen, en het beperkt kleine potten.

Toepassing van het Gap Concept
Dus bij de toepassing van het David Sklansky’s Gap concept in je spel, zijn er zeker andere overwegingen om bij je counter-play aanpassingen te betrekken. Een van de belangrijkste factoren is tegen wie je eigenlijk aan het spelen bent. Wat is het tafelcollectief op strakke/agressieve schaal? Tegen welk type speler speel je? Is hij maniakachtig, en hoeveel keer heeft hij de inzet verhoogd? Is het een standaard late positie steel?

De fase in het toernooi
De fase van het toernooi dicteert ook strategieveranderingen die lijken op wanhoop. Bijvoorbeeld, tegen een shortstack inkomen met een all-in-verhoging uit de late positie, zou je moeten meegaan met meer handen dan normaal, zelfs als je denkt dat je de underdog bent. Je wil alleen voorkomen dat je hier wordt gedomineerd.

In late posities spelen
Een andere keer dat je mee moet gaan met verhogingen is wanneer je mid pairs en suited connectors in je handen hebt en je je in de laatste positie bevindt, en de pot geweldige kansen biedt. Met geweldige kansen wordt een minimale zes tot één bedoeld. Op die manier zal het een winstgevend spel zijn, voor de vroege stadia. Kortom, overweeg het Gap Concept toe te passen in de beginfase van het toernooi en tegen bekende professionele poker toernooi spelers. Je wilt niet vast komen te zitten in een post-flop gissen spel tegen andere spelers.